Συγγραφέας, ερασιτέχνης αμπελουργός και οινοποιός, οικιακός μάγειρας και γευσιθήρας, ο Μυκονιάτης Δημήτρης Ρουσουνέλος μας ξεναγεί στον τόπο του.
Συγγραφέας και γευσιθήρας, ο Δημήτρης Ρουσουνέλος ξέρει τη Μύκονο όσο λίγοι. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία με κεντρικό θέμα τον διατροφικό πολιτισμό της Μυκόνου και των Κυκλάδων. Το 2012, μαζί με μια ομάδα μαγείρων του νησιού, ίδρυσε τη δραστήρια Λέσχη Γαστρονομίας Μυκόνου ενώ, για λογαριασμό του Υπουργείου Πολιτισμού, ερεύνησε διεξοδικά την κυκλαδίτικη τυροκομία και συνέγραψε το σχετικό δελτίο για την εγγραφή της στο Εθνικό Ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας και την ένταξή της στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO.
«Δύσκολο πρότζεκτ να προτείνεις μαγαζιά για τη Μύκονο», μας είπε ο ίδιος όταν του ζητήσαμε να μας ξεναγήσει στο νησί του μέσα από ένα σύντομο ερωτηματολόγιο που θα λειτουργούσε σαν οδηγός. «Το budget, τα γούστα, τα θέλω των διακοπών, ο τρόπος ζωής, όλα μπορεί να μας οδηγήσουν σε άλλες επιλογές. Αποφεύγοντας τα πολύ γνωστά μαγαζιά, περιορίζομαι στις εντελώς προσωπικές μου επιλογές και σε αυτές που θα πρότεινα σε φίλους».
Πού να φάω μόλις φτάσω στο νησί;
Αν φτάνουμε στο νησί το μεσημέρι τρώμε: στο εστιατόριο Φωκός στην ομώνυμη παραλία, στον Νικόλα στις Αγίες Άννες της Παράγκας, στον Τάσο στην Παράγκα, στο Μαϊζέβελο στον Περιφερειακό. Αν φτάνουμε βράδυ, δειπνούμε: στα εστιατόρια Captain’s, MandΩ, Phoebus, Katrin, d’ Angelo, και Sale e pepe στη Χώρα. Στην Άνω Μερά, στο Ό,τι Απόμεινε και στα μαγαζιά της πλατείας του χωριού. Για ψάρι, στην ψαροταβέρνα Κούνελας σε στενό του Γιαλού, στη Χώρα. Αν είμαστε του «μεζέ»: τότε στον Μπαγκόγια (ή Γιαλός) στην παραλία της Χώρας και Οδός Αράξαμε στο στενό της Άνω Μεράς. Σουβλάκι στον Λευτέρη στον Ορνό και στον Strong Rooster, στην πλατεία της Άνω Μεράς.
Πού θα φάω καλό πρωινό;
Για πρωινό, ενδεικτικά: στο Cosmo στην αφετηρία των λεωφορείων της Φάμπρικα, το πρωινό στο Ανέμη του ξενοδοχείου Theoxenia με την επιμέλεια του σεφ Γιάννη Μπαξεβάνη και το πρωινό στο Seamera του ξενοδοχείου Riviera με την επιμέλεια του σεφ Στέργιου Μπίτση.
Ο πιο ωραίος φούρνος για να πάρω προμήθειες για την παραλία;
Πολλοί φούρνοι στο νησί. Ενδεικτικά: Κουτσοθανάσης στην Άνω Μερά για το ψωμί και τα πιροσκί του, Νταβελάκι για τα ντόπια παξιμάδια και το παραδοσιακό μπαχαράτο μυκονιάτικο σταφιδόψωμο τύπου μάφιν, το Mykonos Bakery στον Ορνό για τα εξαιρετικά του κουλούρια Θεσσαλονίκης. Στον φούρνο του Γιώρα μέσα στη Χώρα για βουτήματα και σφολιατοειδή, και στο Papu για κρουασάν και τυρόπιτες στο στενό απέναντι από την πάγκα των ψαράδων στον Γιαλό.
Για την παραλία προσωπικά επιλέγω εκλεκτά σάντουιτς από το Degu στον Ορνό και το Fusca στη Φάμπρικα ή σάντουιτς και μοναδικές παραδοσιακές μυκονιάτικες πίτες (μελόπιτα, κρεμμυδόπιτα) από το καφέ το Χωριό.
Σε ποιά ταβέρνα να πάω για μεσημεριανό;
Αγαπημένα μου για μεσημέρι: ο Μαθιός, στον Τούρλο, όπου και απολαμβάνουμε, πέρα από το φαγητό, και πλήρη γευσιγνωσία και παρουσίαση της μοναδική τοπικής μπύρας Mikonu. Επίσης στης Μαρίας Δακτυλίδη το Άγιος Στέφανος στην ομώνυμη παραλία, η Ταβέρνα Λιά λίγο πριν την παραλία Λιά και της Λούντας μεσημέρι (και βράδυ) στον Γλάστρο.
Πού να κλείσω τραπέζι για ένα ξεχωριστό δείπνο;
M-eating, Kalita, Ναυτίλος και Maranto στη Χώρα, Kalesma στην Αλεόμαντρα και το ξεχωριστό Kukumi που έχει απόλυτο vegan προσανατολισμό, αλλά το ευχαριστήθηκα αρκετές φορές μέχρι τώρα (πρωί-βράδυ) κι εγώ που τρώω…τα πάντα!
Ποιά μαγαζιά αξίζει να ψάξω, ακόμη κι αν είναι λίγο εκτός δρόμου;
Το αγρόκτημα Ρίζες στη Μαού, με αυθεντικές παραδοσιακές γεύσεις, ο Λημνιός πάνω από τον Άγιο Στέφανο, το Kiki’s στον Άγιο Σώστη, το Ξαραθύμιο σε αγροτική περιοχή κοντά στο αεροδρόμιο, το ταβερνάκι Καρτέρι στο Σκαλάδο κι ένα μαγαζί ιταλικών γεύσεων, που περνά συνήθως απαρατήρητο, το Kardamomo στην Άνω Μερά, απέναντι από το γήπεδο.
Που θα φάω καλό παγωτό;
ΓΣτη Χώρα, I Scream κοντά στη αφετηρία των λεωφορείων της Φάμπρικα, Dópio στη Μητροπόλεως και εκτός Χώρας το Casa Dolce στο Βαγγελιστράκι.
Πού θα πιω το ποτό μου;
Πάμπολλα και ονομαστά τα μπαρ στο νησί, που φημίζεται για τη νυχτερινή του ζωή. Θα περιοριστώ στο απόλυτα δικό μου γούστο: διακόσια μέτρα από το σπίτι μου, ένα μικρό μπαράκι, με ωραίες μουσικές και σίγουρα καθαρά ποτά, το μπαρ Vero πίσω από τον Ο.Τ.Ε., στη Χώρα. Επίσης, το μπαρ/εστιατόριο Appaloosa λίγο πριν την Άνω Μερά και, με άρωμα παλιάς Μυκόνου, τα μπαρ Lola και Porta στην καρδιά της Χώρας. Για κοκτέιλ με θέα, στο μπαλκόνι του Veranda στη Μικρή Βενετία.
Πού να αγοράσω ντόπια προϊόντα;
Περιορισμένα, πλην όμως εκλεκτά και με καλό όνομα, τα μυκονιάτικα προϊόντα. Για αμυγδαλωτά και καλαθάκια, στο Κυκλάμινο. Για λούζες και λουκάνικα, σε όλα τα κρεοπωλεία. Ειδικά στου Μενάγια θα βρούμε, εκτός από αλλαντικά, ντόπια τυριά και κρασιά του μικροοινοποιείου Ξυδάκη. Για μπύρα Mikonu, στο επισκέψιμο μικροζυθοποιείο τους στην Αργύραινα. Ντόπια τυριά, κοπανιστή, ξινότυρο, τυροβολιά, βραστό, εξαιρετικό ανθότυρο, γραβιέρα, γιαούρτι και γάλα Μυκόνου θα βρούμε στα σούπερ μάρκετ, αλλά και στα ίδια τα τυροκομεία: Τυροκομείο Μυκόνου της οικογένειας Κουκά στο Παλιόκαστρο Άνω Μεράς και στο Mykonos Farmers στον Άγιο Λάζαρο, που είναι και πιστοποιημένο ως Επισκέψιμο Τυροκομείο. Τελευταία αποκτήσαμε και σοκολάτες made in Mykonos. Όλη την πλούσια γκάμα την βρίσκουμε στο σούπερ μάρκετ Φλώρα. Η έδρα της Σοκολατοποιΐας Μυκόνου, η οποία ξεκίνησε πριν από ένα μήνα με πολύ καλές προδιαγραφές από πέντε νέους Μυκονιάτες, βρίσκεται λίγο πριν από τη Λιμνοδεξαμενή του Μαραθιού, στο κέντρο της Μυκόνου.
Τοπικά φρέσκα μπαξεβανικά στη μικρή λαϊκή στο Γιαλό και τις Κυριακές στην Άνω Μερά, στην πλατεία της ΔΕΗ στη Χώρα, όπως επίσης στο φυτώριο Μαργαρίτα της οικογένειας Δακτυλίδη και στον Αγρόφιλο της οικογένειας Ασημομύτη (Ρήγας) στην Αργύραινα.
Και για μπάνιο που να πάω;
 Ο συγγραφέας Δημήτρης Ρουσουνέλος ξέρει τη Μύκονο όσο λίγοι. |  Η παραλία Φτελιά. Φωτογραφία: Shutterstock |
Σε ένα νησί σαν αυτό της Μυκόνου με τις περίπου 40 και πλέον πανέμορφες παραλίες, οργανωμένες και μη, η απάντηση εξαρτάται βασικά από τον άνεμο που φυσάει: Με νοτιά επιλέγουμε βόρειες παραλίες: Φωκό, Φτελιά, Μυρσίνη… Με βοριά τις πασίγνωστες νότιες, όπου ξεχωρίζω προσωπικά: Αγράρι, Λιά, Ελιά, Καλό Λιβάδι…
ΠΗΓΗ: gastronomos.gr
