Ο Μιλτιάδης Ατζάμογλου απαντά αφήνοντας σαφείς αιχμές προς τους αιρετους δίνοντας «συμβουλές» προς τους δημοτικούς άρχοντες, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα για την εφήμερη φύση της εξουσίας και τη σημασία του κοινωνικού αποτυπώματος.
Με μια εξομολογητική διάθεση και χρησιμοποιώντας τον χαρακτηρισμό του «Έκπτωτου Αγγέλου», ο κ. Ατζάμογλου ανασύρει από τη μνήμη του τα λόγια του μακαριστού Μητροπολίτη Σύρου Δωροθέου Α’ (Στέκα), υπογραμμίζοντας πως η άνοδος στην ιεραρχία πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε η αναπόφευκτη «κάθοδος» να μην στερείται αξιοπρέπειας.
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτελεί η ρήση που του ενεφύσησε ο παλιός Δεσπότης των Κυκλάδων:
«Ψηλά σου μέλλει να ανέβεις, βήμα το βήμα ανέβα, τα χνάρια σου να ξαναβρείς, όταν σου πουν κατέβα!»
Σύμφωνα με τον κ. Ατζάμογλου, η ώρα της «αποκαθήλωσης» είναι νομοτελειακή για όλους όσοι κατέχουν δημόσια αξιώματα. Η μετάβαση από το «Νυν» στο «Πρώην» είναι μια πραγματικότητα που απαιτεί εσωτερική συγκρότηση και, κυρίως, σεβασμό προς τον πολίτη καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας.
Ο Μιλτιάδης Ατζάμογλου δεν διστάζει να καυτηριάσει τη στάση όσων αλλοιώνονται από τη δύναμη της θέσης τους. «Η καρέκλα δεν κάνει τον άνθρωπο σημαντικό», σημειώνει χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως η πραγματική αξία αναδεικνύεται από τον τρόπο που στέκεται κανείς απέναντι στον συνάνθρωπό του.
Επικαλούμενος τη λαϊκή σοφία («Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια»), υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν παραμένει μόνιμο—ούτε οι συσχετισμοί δυνάμεων, ούτε η αφθονία της επιτυχίας.
Συνέχεια στον Αγώνα για τη Μύκονο
Κλείνοντας, ο κ. Ατζάμογλου ξεκαθαρίζει τη δική του επόμενη μέρα. Δηλώνει παρών στις εξελίξεις του νησιού, εστιάζοντας στη διάσωση της ιστορίας και της προφορικής λαογραφίας της Μυκόνου.
«Είτε μέσα, είτε έξω από το Δήμο, δεν θα σταματήσω τον αγώνα και μάλιστα με ψηλά το κεφάλι», καταλήγει, θέτοντας ως τρίπτυχο της δράσης του τον σεβασμό, τη μνήμη και το μέτρο. Για εκείνον, το τελικό κριτήριο δεν είναι οι λέξεις, αλλά το ανεξίτηλο αποτύπωμα που αφήνει κανείς στην κοινωνία.
