Στην καρδιά του χειμώνα, μακριά από τα φώτα του κοσμοπολίτικου τουρισμού, η Μύκονος αναπνέει μέσα από τα έθιμά της. Ο Μιλτιάδης Ατζαμόγλου μας μεταφέρει στο παραδοσιακό πανηγύρι των Αγίων Ισιδώρων, μια γιορτή που ενώνει την τοπική κοινωνία και κρατά ζωντανή τη φλόγα της παράδοσης.
Οδοιπορικό στην Περιοχή του Αεροδρομίου
Η περιήγηση ξεκινά από την περιοχή του αεροδρομίου, εκεί όπου κάποτε άκμαζαν οι κήποι του Αποστόλακα. Ο κ. Ατζαμόγλου μας ξεναγεί σε τοπωνύμια με βαθιά ιστορία, όπως ο «Αμπουρδέχτης» (παράφραση του ομβροδέκτη), η λιμνούλα που δέχεται το νερό της βροχής. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στον Μύλο του Αποστόλακα, ο οποίος στέκει ακόμα αγέρωχος, θυμίζοντας μια εποχή που η οικογένεια παρείχε δωρεάν νερό στα σχολεία και τον δήμο.
Η Διπλή Εκκλησιά και η Προετοιμασία
Οι Άγιοι Ισίδωροι είναι μια διπλή εκκλησία χτισμένη κάτω από τον λόφο του Κούνουπα. Το πανηγύρι γιορτάζει δύο φορές: στις 4 Φεβρουαρίου (Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου) και στις 14 Μαΐου (Αγίου Ισιδώρου του Χιοπολίτου). Δίπλα τους βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Μοδέστου, προστάτη των ζώων και των αγροτών.
Οι προετοιμασίες ξεκινούν μέρες πριν, με την εθελοντική προσφορά των κατοίκων:
- Το Φαγητό: Στα μεγάλα καζάνια σιγοβράζει το παραδοσιακό «γιαχνή» (κοκκινιστό με πατάτες) και βραστό κρέας από σφακτά που δωρίζουν οι πιστοί.
- Οι Άρτοι: Μεγάλοι, στρογγυλοί και μυρωδάτοι, θυμίζουν τσουρέκι και μοιράζονται στον κόσμο μετά τον εσπερινό.
- Η Συμμετοχή των Νέων: Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι η νεότερη γενιά δίνει το «παρών», μαθαίνοντας από τους παλιούς πώς να συντηρούν τις παραδόσεις.
Μνήμη και Κοινωνική Συνοχή
Μια ιδιαίτερη πτυχή της μυκονιάτικης παράδοσης είναι η χρήση των εκκλησιών ως οικογενειακά οστεοφυλάκια. Στους Αγίους Ισιδώρους, τα οστά των προγόνων φυλάσσονται μέσα στο ναό, αποτελώντας μια άτυπη καταγραφή του οικογενειακού δέντρου. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, ο παπάς μνημονεύει όλα τα ονόματα, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.
Το Πανηγύρι της Καρδιάς
Όταν πέφτει το σκοτάδι, το «κελί» (ο χώρος δίπλα στην εκκλησία) γεμίζει με κόσμο. Το κρασί και το φαγητό προσφέρονται δωρεάν σε όλους, ενώ η μουσική από τις τσαμπούνες δίνει το σύνθημα για τον χορό.
«Το πανηγύρι μας φέρνει πιο κοντά. Ενώνει την κοινωνία και μας κάνει μία αγκαλιά», καταλήγει το ρεπορτάζ, αναδεικνύοντας ότι η Μύκονος δεν είναι μόνο ο τουρισμός, αλλά και οι άνθρωποί της που ζουν αρμονικά με τη φύση και την ιστορία τους.
Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ:
